Site Rengi

İltihap – Apse – Enfeksiyon İçin Bitkisel Tedavi

İltihap – Apse – Enfeksiyon İçin Bitkisel Tedavi

İltihap – Apse – Enfeksiyon İçin Bitkisel Tedavi
13.11.2021
29
A+
A-

İltihap – Apse – Enfeksiyon İçin Bitkisel Tedavi

Abse ya da apse, irinli yangı bölgesinde doku erimesi vardır, oluşan boşluğu irin doldurur. Genellikle piyojen bakterilerin neden olduğu fokal bir yangı türüdür. Vücudun herhangi bir yerinde mikropların dokuları harap ederek yapmış oldukları şişliklere abse denir. Bu şişliklerin içinde daima cerahat yani irin vardır. Cerahatlar ise parçalanmış ve ölmüş olan doku artıkları ile mikroplara karşı savunma yapmak için burada biriken beyaz kan pıhtılarıdır.

Vücudun herhangi bir yerinde bir doku ya da organda oluşan apse, kendini ağrı, kızarıklık ve şişikler yaparak belli eder. Bazı apseler kendiliğinden dışarı açılır ve akar. Apse’nin açılmadığı durumlarda bu işi ameliyatla yapmak gerekir. Absenin mutlak tedavisi drenaj, yani boşaltılmasıdır. Cerrahi girişimden önce antibiyotik uygulanması sepsisi önler.

Abselerin durumları çok değişiktir. Vücudun hem dış kısmında hem de iç kısmında oluşabilirler. Dış kısmında olanlar da toplu iğne başından çocuk başına kadar büyüklükleri olabilir. Bunlar için zararsızları olduğu gibi ölüme neden olan apselerde mevcuttur. Örneğin beyin ve akciğer abseleri bunların en tehlikelileridir. Genellikle vücudun dış kısmında olan apseler tehlikesizdir. Fakat bazen damara denk geldiği görülmüştür. Bu nedenle başka hastalıklara yol açabilirler. Ayrıca damara yakın abselerde doku parçası kopup damarı tıkayabilir ve bölgesel felçlere neden olabilir.

Apseler iki çeşittir diyebiliriz. Sıcak apseler ve soğuk apseler olarak. Sıcak apseler vücudun dış kısmında bulunur. Ağrılıdır ve zonklama gibi sancılanırlar. Şişerler ve morarma yapabilirler. El ile dokunursanız ağrır ve sıcaklık hissedersiniz. Halk arasında çıban olarak bilinir.

Soğuk apseler ise deri altında lenf bezlerinde görülür. Basıldığı zaman ağrımaz ve soğuk olur. Derinin kızarmasına sebep olmazlar.

Apselerin bitkisel tedavisinde şu şekilde yapılabilir. Çoğu zaman apseler kendi kendine patlar. Ama temiz olmayan bir iğne ile patlatmak enfeksiyona neden olabilir. Elbise teması var ise temiz elbise kullanılmalıdır. Oksijenli su ile apseler temizlenebilir.

Abseli yaralar için ayrıca bitkisel tedavide şu deneyimler yapılabilir.

Bitkisel Tedavi 1 : Kına, tuzsuz tereyağı ile hamur kıvamına getirilir ve apse üzerine konur. Burada dikkat edilmesi gereken kınayı katkısız olarak kullanmak ve tereyağını hem tuzsuz olarak hem de market tereyağı değil yapılmış organik tereyağı kullanmaktır.

Bitkisel Tedavi 2 : Keten tohumu lapası apse üzerine konur. Aktarlardan keten tohumunu temin edebilirsiniz.

Bitkisel Tedavi 3 : Sinirli yaprak konarak bağlanır.

Bitkisel Tedavi 4 : Hafif ateşte öldürülmüş soğan konur.

Aşağıda verilen şifalı bitkilerden aç karna sabah, öğle, akşam, yatarken çay gibi demlenip içilir. Öğütülüp bal ile macun yapılıp 1-2 tatlı kaşığı yenilebilir. Yaralara sarılabilir.

Abdest bozan otu (çalı): Kökünün çayı içilir.

Acı bakla (Yahudi baklası): Merhemi kullanılır.

Ada çayı: Suyu ile gargara yapılır.

Akgünlük sakızı: Macunu yenir. Suyu ve özü içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Ardıç katranı: Merhem olarak kullanılır.

Siyah ardıç tohumu : Macunu yenir, suyu ve özü içilir. Yağı sürülür yada yaraya sarılır.

Arpa: Çayı ve suyu içilir,

Asma (bağ yaprağı): Lapası sarılır. Suyu içilir. .

Atkuyruğu (kırk kilit): Kaynatılır, sürülür, kendi halinde kurutulur.

Ayçiçeği: Lapası sarılır.

Ayı pençesi: Doğranır, soğuk su içinde bekletilerek içilir .

Ayı üzümü (it üzümü): Suyu içilir. Lapası sarılır.

Ayrık otu: Çayı içilir.

Bakla: Çayı içilir. Arpa unu ile lapası sarılır.

Bal: Yenir, şifalı bitkilerle macun yapılır, ser beti içilir. Merhem gibi sürülür.

Bal mumu: Kara sakız ile eşit miktarda karıştırılır, sarılır, her gün değiştirilir.

Bamya: Meyvesi yenir.

Beşparmak otu: Suyu içilir.

Bamya çiçeği: Lapası sarılır.

Kabakulak otu: Yapraklarının tozu

Büyük ebegümeci: Merhemi sürülür. Lapası sarılır.

Ciğer otu: Merhemi sürülür. Lapası sarılır. Çayı içilir.

Civan perçemi (akbaşlı): Merhemi sürülür. Lapası sarılır. Çayı içilir.

Çam sakızı: Yaranın üzerine konur, sarılır.

Çınar ağacı: Kabuğu kaynatılır, suyu ile pansuman yapılır.

Çöpi çini (Çin kamışı): Merhemi sürülür. Lapası sarılır. Çayı içilir.

Çörek otu: 5 gram su ile yutulur. Yağı 5 gram içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Demir Hindi (Hint hurması): Şerbeti içilir.

Drosera: Merhemi kullanılır.

Eğrelti otu (adi ilgin): Kökünden yapılan merhem sürülür.

Elma: Soymadan ezilerek elde edilen suyu içilir.

Eşek marulu: Zeytinyağı ve mumla yapılan merhemi sürülür.

Gökçe (ökse-burç): Macunu yenir. Çayı ve suyu içilir.

Göz otu: Apsenin üzerine bağlanır. Peygamberimizin hanımlarından birine uygulanmış.

Gül: Yağı kullanılır. Macunu yenir. Suyu ve hülasası içilir.

Hardal (siyah): Macunu yenir. Hülasası içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Haşhaş: Kişniş suyu ile olan lapası sarılır.

Hatmi çiçeği (gülhatmi): Lapası sarılır.

Helile (kara ve sarı): Macunu yenir.

Hıt hıt: İncirle yenir.

Hint keneviri (kendir otu): Macunu yenir. Şerbeti içilir.

Isırgan otu ve tohumu: Macunu yenir. Çayı ve suyu içilir.

Isırgan otu ve tohumu beyaz: Macunu yenir.

Ispanak: Yenir. Çayı içilir. Lapası sarılır.

İki kardeş kanı: Akgünlük sakızı ve yumurta kabuğu ile terkip yapılır.

İncir: Tazesi ortasından bölünür üzerine sarılır.

Kabak (balkabağı): Yenir, suyu içilir.

Kantaron (sarı): Macunu yenir. Çayı, suyu ve hülasası içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Karaboynuz otu: Kökünden yapılan merhem sürülür.

Karabaş lavanta çiçeği: Macunu yenir. Çayı, suyu ve hülasası içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Karabiber: Zift ile karıştırılarak sarılır.

Karaçalı (çalıdikeni): Lapası sarılır. Kebere (kedi tırnağı): Kurutulmuş kabuğunun tozu açık yara ve habis çıbanlara ekilir.

Kekik: Macunu yenir. Çayı, suyu ve özü içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Keten tohumu: Tohumu lapa yapılarak apse üstüne sarılır.

Ketencik: Kurutulur, toz haline getirilip ekilir.

Kına: Tuzsuz tereyağı ile hamur yapılır, sarılır.

Kına çiçeği yağı: Hem macunların içine katılır, hem de merhem gibi sürülür.

Kırk damar: Yaş yaprağı ezilerek sarılır.

Kırmızı yüksükotu: Merhemi sürülür.

Kil-i ermeni: 4 gram ezilerek içilir.

Kimyon: Tozu iltihaplı yaralara ekilir.

Koca yarpuz: Çayı içilir.

Kokar sedef: Dallarının zeytin yağında kavrulmuşu sürülür.

Kurtayağı: Çayı içilir.

Kuşburnu (yabani gül): Macunu yenir. Çayı ve suyu içilir.

Kuzu kulağı : Lapası sarılır.

Kül: Zeytin yağı ve ayva ağaçlarının külleri sarılır.

Pırasa: Çiğ olarak yenir.

Limon: Yenir veya suyu içilir.

Maydanoz: Lapası sarılır.

Meşe ağacı : Çayı içilir.

Meyan kökü: Macunu yenir. Çayı ve suyu içilir.

Mine çiçeği: Merhemi sürülür.

Mürsafi: Meşkteki, sarısabır, çam sakızı, terebentin eşit miktarda alınır, zeytin yağı ile merhem yapılarak sürülür.

Nane: Macunu yenir. Çayı, suyu ve hülasası içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Nar: Kabuğu toz haline getirilir ve sarılır. Yaprağı mikrop öldürür.

Oğul otu (melisa): Macunu yenir. Çayı, suyu ve hülasası içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Öksürük otu (devetabanı): Yaprakları ezilerek merhem haline getirilir, sarılır.

Ölü çiçeği: Merhemi yapılıp sürülür.

Örümcek ağı: Üzerine konursa şişmesin önler.

Papatya: Macunu yenir. Çayı, suyu ve hülasası içilir . Yağı sürülür veya sarılır.

Patlıcan: Lapası sarılır.

Rezene: Macunu yenir. Çayı, suyu ve hülasası içilir. Yağı sürülür veya sarılır.

Sabun otu: Çayı ve şurubu içilir. Safran: Yumurta sarısı ile yapılan merhem sürülür.

Sarı yonca: Merhemi yapılıp sürülür.

Sarısabır: Meşkteki, mürsafi çam ve akgünlük sakızı ile terkip yapılır.

Sarmaşık: Suyu balla içilir. (Dikkat! Çok miktarda alınırsa zehirleyebilir.)

Sığır kuyruğu: Yağda pişirilir ve sarılır.

Sığırdili: Suyu ve çayı içilir.

Soğan: Hafif ateşte pişirilir ve sarılır.

Solucan otu: Merhemi sürülür.

Sinameki: Macunu yenir. Çayı ve suyu içilir Sinirli ot: Tohumları sarılır.

Şeker kamışı: Taze yaprakları ezilerek sarılır.

Şerbetçiotu (maya otu): Merhemi sürülür.

Tere otu ve tohumu: Macunu yenir. Çay ve suyu içilir.

Temir hindi (Hint hurması): Suyu

Terebentin: Bal ile macun yapılır ve birer kaşık yutulur.

Üzerlik tohumu: Macunu yenir. Çayı ve suyu içilir.

Üzüm: Kara biber ile yenir.

Yaban mersini: Yaprakları sıkılarak suyu kullanılır.

Yabani hardal: Toz halindeki tohumları rafadan yumurtanın üzerine serpilir, üç gün, birer tane yenir.

Yabani sarmaşık: Merhemi kullanılır. Yer somunu: Lapası sarılır.

Yerfesleğeni: Yaprakları sütle pişirip lapası sarılır.

Yumurta: Sarısı un ile karıştırılır, zeytinyağı ile sarılır. 8 saatte bir değiştirilir.

Zeytin ve zeytin yağı: Birkaç zeytin, çekirdeği ile beraber ezilerek sarılır.

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.