Neden Aşk Acısı Çekiyoruz?

Aşk duygusal olduğu kadar biyolojik ve ruhsal boyutları olan karmaşık bir kavram… Hepimizin aşka dair tecrübesi olmuştur ve hepimiz bu tecrübesi …

Neden Aşk Acısı Çekiyoruz?
A+
A-
31 Temmuz 2022 16:47
3

Aşk duygusal olduğu kadar biyolojik ve ruhsal boyutları olan karmaşık bir kavram… Hepimizin aşka dair tecrübesi olmuştur ve hepimiz bu tecrübesi kendimize nazaran yorumlamışızdır. Aşkın tarifi da bu yüzden hiçbir vakit tam manasıyla yapılamamaktadır. Aşk, bizi keyifli ettiği kadar kaybı ile acı çekmeye neden olabilmektedir. Bu acı bazen dayanılmaz bir hal alabilmekte ve kişiyi depresif hale getirebilmektedir. Lakin neden varlığı bizi bu kadar keyifli ediyor? Ve yokluğunda bu kadar acıya sebebiyet veriyor? Bu sorunun karşılığı olağandışı değil aslında biyolojik olarak beynimizde, toplumsal olarak ihtiyaçlarımızda ve ruhsal olarak erken yaş deneyimlerimizde…

Aşkın biyolojik boyutu yani bedenimizde nerede yaşandığı konusuna gelirsek; genelde aşk halk lisanında kalp ile özdeşleştirilse de tüm öteki hisler üzere aşk da beyinde yaşanır. Beyindeki kimyasallar ve hormonlar aşkı yaşamamızı sağlar. Kolay bir halde aşkı dopamin ile açıklamayı deneyeceğim. Aşk çoklukla tanım edilemez bir memnunluktan ötürü bizde coşku hisleri yaratır. Ve bu romantik hislere reaksiyon olarak beyinde aktive olan alanlar ödül, dilek, bağımlılık yani dopamin ile bağlı beyin bölgeleri ile büyük ölçüde ortaktır. Yani dopamin ödüllendirici ve “iyi hissettirici” tesire sahiptir. Şaşırtan olan birebir bölgeler kokain ve gibisi hususlar alındığında da faal hale gelmektedir.

    Fakat aşk başında belirttiğim üzere yalnızca biyolojik olarak açıklanarak sınırlanabilecek bir kavram değildir. Toplumsal ve ruhsal olarak da ele almak gerekir. Bu noktada sevme ve sevilme gereksiniminden bahsedebiliriz. İnsanın doğumundan vefatına kadar ihtiyaç duyduğu haklı bir gereksinimdir. Bu muhtaçlık özellikli olmadan da birileri tarafından sevildiğini bilmek için tasarlanmış kusursuz bir ilaçtır. Bu yüzden sevgiyi temel alan ikili bağlantılarda hayattan alınan doyum çok daha fazladır. Ve terk edildiğimizde bu muhtaçlıktan mahrum kalmak yani dopamin sisteminin uygun hissettirici tesirinin kaybolması insanı hüzne sürüklemekte ve birebir husus bağımlılığındaki üzere mahrumluk belirtileri göstermesine neden olmaktadır.

    Son olarak bahsetmek istediğim elbette ki doğumla ile başlayan öğrenme sürecimizdir. En fazla temasın bakım veren şahısla olduğu düşünüldüğünde bakım verenin rolünü olabildiğince abartabiliriz. Onunla ve onlarla kurduğumuz bağ tüm hayatımız uzunluğu bağlarımızı nasıl sürdüreceğimizle yakından ilgilidir. Erken periyot öğrenmeleriyle oluşturduğumuz bağ kalıpları biz onları farketmediğimiz sürece her vakit bizimle olacak ve hayatımızı şekillendirecektir. Aşk acısı sizin için dayanılmaz noktalardaysa bilinçaltınızda gezinmenizi bunu yaparken yanlışsız halde ilerlemek için bir uzmandan yardım almanızı öneririm..

ETİKETLER: ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.